RSS Feed

Monthly Archives: අගෝස්තු 2010

~සැබෑව~

පිපි නෙළුම්  මල් වලට බඹරු එන්නැහැ කියා

නෙළුම් මල් කවදවත් පෙති නොවිදා ඉන්නවද

කළු වළාකුළු නිසා සඳ එළිය නොපෙනුනත්

සඳ කුමරි කවදවත් නෑවිදින් ඉන්නවද

හිරුට පෙම් බැඳි නමුත් කඩුපුලට කවදවත්

උදා හිරු දැකුමකට හැකි කමක් නෑ නේද

ගංදියේ පෙරළෙමින් කොයි තරම් සිනිඳු වුව

මලක පෙති පරදන්න කළු ගලට  බැහැ නේද

විලක දිය කොයි තරම් නිසසලව සිටියා වුව

මුහුද වෙත යන ගමන නැවැත්විය හැකිවෙයිද

මේ ගමන මා එක්ක යන්න කවුරුත් නැතත්

අතරමඟ නවතින්න ඉතිං මට  හැකි වේද

Advertisements

සිත්තම

වළා ඇස අස  රැඳී  නිතොරව

පැණ සරව දකිමින්ම ලෝකය

සිතැඟි  සිත්තම් කරන්නටවත්

ඉඩක් දෙනවද නපුරු ලෝකය

ඉරා කඩ තිර එක් නිමේෂෙක

පෙලා කඩ ඉම  තලා පොඩි සිත

හඬවනා කල  නිතොර සිතුවිලි

දේදුන්නකින් පාට අරගෙන

හොරෙන් රහසින් අඳිමි  සිත්තම

පාට බොඳවුව කමක් නැහැ එය

වටිනවා නොවැ පුංචි ලෝකෙට

කිරිල්ලියේ

උණුසුමම  පතා සිටි

සිත ළඟට

හැමදාම ලං උනේ

සීතලම සීතලට

ගල් ගැහුනු  හිම වගේ

කඳුළු කැට

කුමක් කරමිද ඊට

හිඳිමි මම

කිසිත් නොවුනා සේම

හඳුනාද නොදනීමි මගේ සිත

එන්නේද සැබැවින්ම

මා ළඟට

සතුට  බිංදුවක් හෝ තවරන්න

මඟ බලා ඉන්නෙමි  නිහඬවම..!!

~සුදු රෝස මල~

සිතේ සැඟවුනු පුංචි සමනල් සිහිනයම බොඳ වෙන්නැති

ඇගේ ඇසිපිය යටට ගුලිවූ කඳුළු වියලී  නොයන්නැති

ලියූ ලිපි වල අකුරු ඇදවී බිම වැටී පොඩි වෙන්නැති

ඇන්ද සිතුවම කුරුටු බලිවී විරූපිව රඟ දෙන්නැති

ගැසු පින්සල් පහර සෙලවී රතු  තිතක සැඟ වෙන්නැති

ඒ නමුදු ඔබ සිතම පිරවූ එඩිය බිඳ නොවැටෙන්නැති

පලා යන්නට බැරිව සැඟවුණු ඉරණමම හමු වෙන්නැති

තලා පොඩි කල  සුදු රෝස මල යලිදු හමු වෙන්නෙත් නැති

පයට පෑගී පොඩිව යන විට සිහින් කෙඳිරිලි නගන්නැති

ඔබ විසිරවූ සුදු රෝස පෙති මියුනිචය සොලවන්නැති

අකුරු අමුණන දැන උගත්කම පවක් බව දැන ඉන්නැති

එහෙම වූවත් නිහඬ වෙන්නට  ඔබේ සිත ඉඩ නොදෙන්නැති

හඬක් නොනඟා නිහඩවූ සිත් ඔබෙන් එළියක් ලබන්නැති

කවුළුවෙන් ඔබ විසුරුවාලු රෝස පෙති ඉකිබිඳින්නැති

අදත් ඒ බිම මහා වැසි මැද හමුවුනා ඔබ මට මෙසේ

වසාලු කවුළුවේ පිටු පස ඔබෙ සිනා හඬ මට ඇසේ